WK-Column: Hände hoch
15 jun 06
Redacteuren van NOVA schrijven beurtelings een column over het WK 2006. 'Hände hoch' is de derde in de serie.
Oliver Kahn, reservedoelman van het Duitse team, is
op reis. Op zoek naar zichzelf. Naar zijn diepste zieleroerselen, zijn onontgonnen ik. 'Ich entdecke mich
gerade neu,' zei hij gisteren in de Frankfurter
Allgemeine.
Er is een wereld voor Ollie opengegaan, sinds hij gedwongen langs de lijn zit. "Je moet een elftal aanvoelen
en je bezighouden met de verschillende persoonlijkheden," aldus Kahn. Hij lacht veel in de dug-out: de ploeg
speelt goed, er wordt gewonnen. Kahn gaat op in de teamgeest. Of veinst hij? "Er gaapt een kloof tussen
uiterlijk en innerlijk," zegt hij. Heftige emoties borrelen in hem op als hij voor het begin van de wedstrijd
niet naar het krijt tussen de palen maar naar de kant loopt. Die emoties "hebben niets met ontspanning te
maken."
Zo is de selectie van Duitsland nu een band of brothers met een eenzame reservekeep. Arme King Kahn. Hij is
al een tijdje zichzelf niet. Je zag het al aan dat
filmpje, waarin hij met ploeggenoot Ballack de wereld welkom
heet "bei Freunden". Wij kennen hem als de brute keeper die in het veld aanvallers van de tegenpartij schrik
aanjoeg en zijn hoogzwangere echtgenote verliet voor een 21-jarige BMW-verkoopster. De wetten van de
voetbaljungle werden door hem gedicteerd. Nu loopt hij verweesd rond in een selectie die met de dag meer gaat
houden van coach Jürgen Klinsmann.
En van Jens Lehmann, de kleurloze opvolger van Kahn die keurig is getrouwd met een lerares. Voordat Klinsmann in april voor hem koos was Lehmann de eeuwige nummer twee. Een betrouwbare achtervanger, dat wel, maar geen dominante keeper, geen man die het verschil kon maken, geen Kahn. Ook qua stijl en karakter zijn ze tegenpolen. Kahn is een lijnkeeper die het moet hebben van z'n katachtige reacties en z'n fysieke intimidatie. Lehmann denkt mee, leest de wedstrijd, loopt uit, corrigeert verdedigingsfouten. Hij is een moderne keeper die zichzelf als extra verdediger ziet en, net als de in Californië wonende Klinsmann, een man zonder regionale identiteit. Wie Kahn zegt, denkt Bayern. Wie Lehmann zegt, ziet een metroseksueel op gympen in Londen winkelen. Kahn, aanvoerder bij Bayern, is de vleesgeworden Duitse Leitkultur.
Lehmann houdt niet van leiders in het veld, zei hij in een interview (november 2005) met het voetbalmaandblad Rund. 'Misschien stamt dat nog uit de tijd van de nationaal-socialisten'. Niet verwonderlijk eigenlijk, dat Klinsmann koos voor Lehmann. Ze houden van Duitsland, maar vooral van een afstand: Londen en Californië. Ze hebben een hekel aan de voetbalmaffia in Bayern (lees: Franz Beckenbauer) en de boulevardpers (lees: Bild). Ze zijn eigenzinnig, bewust modern, cosmopoliet. Lehmann liet in Rund weten politieke ambities te hebben. Klinsmann kan na een succesvol WK niet achterblijven. Lehmann und Klinsmann für Kanzler.
Menno de Galan is redacteur van NOVA.